BLOG: Schrijnende gevallen
15-08-2016

BLOG: Schrijnende gevallen

BLOG: Schrijnende gevallen

In de malaise van de hopelijk net achter ons liggende periode, zijn we in ons vak regelmatig geconfronteerd met schrijnende gevallen. Bedrijven, en dus personen en families, die tussen de molenstenen van groter economisch perspectief, vermalen leken te worden.

Eén situatie staat me nog bij alsof het gisteren gebeurde. In een dorp in de kop van Drenthe hadden Jan en Thea een mooi, lokaal technisch bedrijf opgebouwd, met hard en eerlijk werk. Alles ging prima, totdat Jan, inmiddels boven de 50, een dermate ernstig probleem met zijn gezondheid kreeg, dat hij zijn werk niet meer kon uitoefenen. Thea stond er ineens alleen voor. “Gelukkig” bleek iemand binnen de familie bereid het bedrijf over te nemen, en tevens hun bedrijfspand te willen gaan huren.

Het eerste contact

In die periode kreeg ik voor het eerst contact met Thea. Of ik het huurcontract wilde bekijken. Daarbij bleek dat het hulpvaardige familielid niet de barmhartige Samaritaan was, en deze zaak plofte dus. Thea had inmiddels, naast de noodzakelijk zorg voor Jan, ook een baan aangenomen bij een lokale super, om toch in elk geval de eindjes aan elkaar te kunnen blijven knopen. Natuurlijk kwam ook in deze moeilijke situatie ineens de huisbank om de hoek. Deze bank had nog een kleine hypotheek op het pand van Jan en Thea, maar begon zich toch zorgen te maken of het wel allemaal goed zou komen. Het regende, dus de paraplu moest terug, een executieverkoop dreigde!

Pand in verkoop
Ik mocht vanuit die situatie het pand van Jan en Thea in de verkoop nemen: een fraaie woning met bedrijfspand uit het einde van de jaren ’70, nog steeds verkerend in de prima staat waarin het toen was opgeleverd. Tegenwoordig noemen we dat gedateerd. De markt was aanhoudend slecht, het pand was sowieso incourant, omdat voor een bedrijfspand met woning je niet alleen iemand zoekt die de bedrijfsruimte kan gebruiken, maar de woning moet ook nog eens passen. Ik zocht dus niet naar een speld in een hooiberg, maar naar twee spelden in twee hooibergen.

Ik kon niet wachten tot er toevallig een koper zou langskomen; Thea was aan het eind van haar latijn, en met de druk van de bank werd de situatie al snel onhoudbaar. Ik voelde me Tom Poes, uit de befaamde strip van heer Olivier B. Bommel, ik moest een list verzinnen.

De list

Eerst bedachten we een zeer scherpe prijs voor het pand, door een deel van het terrein aan de achterzijde uit de aanbieding te laten. Daar staat de hobbyschuur van Jan, waarin hij nog therapeutisch timmerwerk verricht. De prijs was nu dus goed. Vervolgens hebben we nagedacht voor wie in het dorp het pand interessant zou kunnen zijn. De grootste kanshebber bleek Wim, een enthousiaste jonge vent, die als ZZP-er met een bus, vanuit de garage van pa en ma een zelfde bedrijf had opgezet als dat van Jan. Hoe kon ik Wim nu uitleggen dat hij het pand van Jan en Thea zou moeten kopen?

Ik kwam in dit traject ook in gesprek met de vader van Wim, en daarbij kwam ineens de oplossing boven. Pa Christiaan had een uitstekende baan, overwaarde in zijn eigen huis en hij wilde eigenlijk wel eens wat investeren. Ook wilde hij stilletjes (moeder dacht daar natuurlijk nog wel iets anders over) eigenlijk wel graag dat zoon Wim (die inmiddels ruim boven de 20 was) het ouderlijk nest zou verlaten. Ik heb Christiaan uitgelegd dat als hij de bedrijfsruimte zou kopen en verhuren aan Wim, waarbij Wim zelf de woning zou kopen, het voor iedereen financieel en fiscaal perfect zou kunnen uitpakken. Daarnaast zou Christiaan eindelijk weer de enige man in het dagelijkse leven van zijn vrouw zijn. Het hele complex is dus in drieën gedeeld: achter de hobbyschuur voor Jan, dan de bedrijfshal (en box 3 belegging) voor Christiaan en daarvoor de woning (met hypotheekrente-aftrek) voor Wim. Wim moest natuurlijk wel een nieuwe keuken en alles wit verven, maar ja, daar is hij nou juist zo goed in.

En Jan en Thea?
Ze zijn natuurlijk een hoop kwijtgeraakt in deze landelijke en persoonlijke crisis, maar de dreiging van de bank is weg. Daarnaast is nog een klein kapitaaltje overgeschoten, Jan heeft zijn hobbyschuur kunnen behouden en Thea kijkt weer hoopvol en met meer innerlijke rust naar de toekomst.

M. (Rinus) Lameijer
Lamberink Bedrijfsmakelaars

Informatie nodig?

IE10 wordt niet ondersteund. U gebruikt een NIET ONDERSTEUNDE versie van Internet Explorer.
Gebruik of download een moderne browser.